Namaste!

Wederom een update vanuit Guantanamo Bay: ik begin het steeds meer naar mn zin te krijgen. Gisteren was het zondag, dus eindelijk weekend! We hebben heerlijk uitgeslapen tot 9u en zijn na een ontbijt met omeletje richting Wardha gegaan. Reizen gaat hier per motor of per auto-auto (soort tuktuk). Aangezien we onze vriend met de motor nogal zat zijn, zijn we maar langs de weg gaan staan om een auto-auto aan te houden. De eerste reismogelijkheid diende zich al vrij snel aan: er stopte een tuktuk gevuld met 6 andere passagiers, maar wij konden er nog wel bij hoor! Vraag me niet hoe, maar we zijn na wat proppen toch ingestapt en ik heb doodsangsten uitgestaan gedurende de gehele twintig minuten durende rit, aangezien slechts 1/3 van me zich binnen de auto-auto bevond. Eenmaal in Wardha was Tijme bij het uitstappen zijn rugzak met fotocamera vergeten uit de auto-auto te pakken en de bestuurder was tegen de tijd dat we het doorhadden al ver op weg om de volgende 8 passagiers in te laden. Flink balend besloten we maar wat vertrouwen te hebben in de Gandhi-geest van de Indier hier en warempel, na een half uurtje kwam de desbetreffende auto-auto aangereden en overhandigde de rugzak inclusief camera! Na de beste man een hoop goed karma te hebben toegewenst, uiteraard gepaard met enkele rupees, zijn we gaan shoppen. Leonie en ik hebben ontdekt dat wij allebei niet geschikt zijn voor Indiase spijkerbroeken, maar des te meer voor de Indiase lokale haute-couture. Met de adresjes die Leonie de dag ervoor had ontfutseld, hebben we Tijme drie kwartier lang gekweld met pas-sessies. Uiteindelijk hebben zowel Leonie en ik een zeer charmant Indisch pakje! (zie foto's!) Verder hebben we nog een bananen-amandelshake gedronken en hebben we een soort snackbar ontdekt met niet te versmaden pizza's. De rest van de middag hebben we doorgebracht in het hostel, heerlijk in het zonnetje en 's avonds zijn we door een stel meiden gevraagd voor een intensieve sportsessie. Hoe zal ik het omschrijven... je gaat met 5 man op een badmintonveld staan, men neme een basketbal en vervolgens ga je overgooien. Best vermakelijk en totaal niet vermoeiend. We hebben in ieder geval vrienden gemaakt, want Leonie en ik zijn uitgenodigd om over de catwalk te lopen tijdens het schoolfeest. Hoe blij we daarmee moeten zijn is nog afwachten..
Vanochtend zijn we speciaal eerder opgestaan om ons in onze nieuwe pakjes te hijsen. Letterlijk hijsen, want mijn legging/broek is boven mijn knieen heel los (formaatje drollenvanger) en van de knieen naar beneden heel erg smal! Nog ietwat onwennig liepen we richting het ziekenhuis, maar na een complimentje van de deurdames (You're so beautiful) zagen we de hele dag rondlopen in deze outfit wel zitten. Hoewel zitten, zo ontdekte ik tijdens de OPD, niet erg comfortabel is in mn strakke legging. 's Ochtends heb ik tegenover de hele groep moeten laten zien hoe ik de baby zou reanimeren en volgens mij heb ik het er wel redelijk van afgebracht, aangezien het woord topper wederom is gepasseerd. Laten we hopen van niet, want twee feestjes organiseren heb ik niet bijster veel zin in. Mijn outfit is goedgekeurd door de gehele department en ik hoorde zelfs van Leonie dat ik ook gespot en goedgekeurd was door mensen van haar afdeling! Ook Leonie heeft een lading complimentjes over zich heen gekregen, dus ik denk dat we nog wel een tweede outfitje gaan scoren!

Tot zo ver de update, ga me nu storten op het uploaden van de foto's!
PS: zussie, gefeli! Graag 3 stukken taart richting Sevagram!