Gelukkig nieuwjaar of zoals ze hier zeggen: 'nav varsh ki subhkamna'  (jij ook mam )
Wel raar om 2010 in te gaan zonder oudejaarsconference, oliebollen of knallende champagne. Wij hebben O&N gevierd in de discotheek van ons hotel, waar een big party zou zijn: er waren welgeteld 4 andere mensen. Maar ik had een pak kaarten meegenomen, dus we hebben ons wel vermaakt.

1/1

Mr. Prince van het reisbureau had ons een very luxurious car beloofd voor onze rit naar Agra, dus stonden we om 8:00 met onze tassen beneden om eens te zien wat voor prachtige auto ons zou vervoeren. Very luxurious betekent in India dus een Suzuki Swift, waar we nogal opgepropt in zaten, ik heb na 9 uur rijden een mooie afdruk van het dashboard in mn knieen staan. Maar dat mag de pret niet drukken. Onze chauffeur Ajaat sprak zelfs een beetje Engels en heeft onderweg ons wat zinnetjes in Hindi leren uitspreken. Zo kunnen we nu iemand vragen of t goed gaat en hoe hij heet. Altijd handig. Hij wilde onze zelf trakteren op een kopje indische chai (thee), maar dit heb ik maar overgeslagen, aangezien thee met melkpoeder en bergen suiker duidelijk niet mijn cup of tea is. Rond 19:00u kwamen we aan in Agra en we werden meteen gedropt bij een vriend van mr. Prince genaamd Rajendra (Raj), die nog een aardig woordje Nederlands spreekt. Na te hebben ingecheckt in het hotel, zijn we achter bij hem en zijn collega op de motor (3 personen per motor!!) naar een restaurant gegaan om te eten. Hier bleek dat Raj niet bepaald verlegen is. Zo vertelde hij dat hij getrouwd is, arranged marriage, en dat zijn vrouw en kind in Delhi wonen en hij geen contact met ze heeft, buiten de cheques die hij opstuurt. De eerste vijf minuten vond ik het geen probleem om zijn verhalen aan te horen, maar toen bleek dat hij zo vrij was geweest om alvast in iedere stad die we verder nog aandoen een hotel te reserveren, hadden we genoeg van deze gladjakker.

2/1
Het hoogtepunt van onze reis zou vandaag plaatsvinden, namelijk een bezoek aan India's trots: de Taj Mahal. We hebben even getwijfeld of we zoals alle toeristen voor een Taj Sunrise ons bed zouden komen, maar omdat het dit keer niet vroor op onze hotelkamer en we dit keer wel een warme douche hadden, zijn we pas om kwart over 7 vertrokken. Achteraf maar goed ook, want door de enorme dikke laag mist kon je alleen alles in een straal van 15 meter om je heen zien. Geen weerspiegelende Taj in de vijver dus, maar alleen foto's vanaf de voet van de Taj. Desalniettemin best indrukwekkend gebouw. Verder zijn we naar de Jama Mashid geweest, een grote moskee, waar we door de onderhoudsman een rondleiding kregen, of we nu wilden of niet. Helaas hadden ze hier geen kapjes om over je schoenen heen te doen, dus moest ik op mn blote voeten over de ijskoude tegels lopen. Nu (4u later) heb ik nog steeds 3 bevroren tenen. De monumenten hier in India vallen me eerlijk gezegd een beetje tegen vergeleken met alle prachtige kleurige tempels in Thailand. Wel leuk om mee te maken is de omgang met de Indiers en het leven op straat. Zo heeft een local Tijme toegefluisterd dat hij op een filmheld lijkt, kijkt iedereen naar onze taxi alsof er celebrities aan boord zitten en zijn we in Agra Fort met een horde Indiers in verschillende formaties en poses op de foto geweest. Lang en blank is hier kennlijk echt iets uitzonderlijks. Overal zie je aapjes slingeren door de stad en uiteraard stikt het hier van de koeien die hier totaal stressvrij door het chaotische verkeer heen banjeren.

Op dit moment zitten we, na een heerlijke kop cappucino (formaat emmer) te hebben gedronken bij de Costa Coffee, in een internetcafe waar letterlijk iedere 5 minuten de stroom uitvalt.  Daarom hoop ik dat mn verhaal een beetje leesbaar is, want het heeft me veel bloed, zweet, tranen en bovenal geduld gekost!