10e @ Aruba

Coschap KNO Oranjestad

Bon bini!
Je bent hier op mijn reisblog, de moderne variant van het papieren reisdagboek en de gebruikelijke ansichtkaart. Na drie maanden survival-en in India brengt mijn studie me dit keer naar een meer luxueus oord: Aruba! Uiteraard is het doel van de reis zo veel mogelijk leren door te turen in oren, neuzen en kelen, maar ik ga me in mn vrije tijd zeker niet vervelen. Dus als ik me weet los te rukken van zon, zee, strand en alle andere leuke dingen zal ik van tijd tot tijd hier een teken van leven geven! Wil je geen updates missen, schrijf je dan in op de mailinglist..

JUL

Dag 39: Arriverderci Italia

Italië vrijdag 4 juli 2008

De dag des oordeels. Hebben we in deze zes weken Italie ook daadwerkelijk iets geleerd of waren onze hersenen volledig op vakantie? De toets bestond uit 47 vragen over onder andere alle presentaties. Van mijn presentatie hadden de anderen moeten leren dat een portable satellite phone 25W nodig heeft om op te laden. Zelfs ik moest voor deze informatie even graven in mijn geheugen. Maar al met al was de toets best goed te doen en onder een kopje cappuccino en zoete paste van dr. Stockbrugger hebben we nog even kort het blok geevalueerd. Daarna door naar de fietsenman om onze fietsen weer in te leveren en dan het inpakken van de koffers.

Op het station hebben we afscheid genomen van een aantal van de groep die pas op zaterdag of zelfs weken later zouden vertrekken uit bella Italia. Tijdens de treinreis naar Mestre, de bus naar het vliegveld en al helemaal tijdens het inchecken werd het wel heel werkelijk dat onze Italie-reis er op zit. Tijd om te sippen was er eigenlijk niet, want de 15 kilo-puzzel had bij iedereen prioriteit. Bij Ryanair mag je niet meer dan 15 kilo (met 0,9 kilo speling) meenemen en op de heenweg was me dat niet helemaal gelukt met als gevolg dat op mijn koffer de prachtige 'Heavy'-sticker prijkte. Dus stond iedereen te wegen en werd er veel onderling uitgewisseld. Ik had dit keer een hoop aan mn ouders mee teruggegeven en inderdaad zat ik netjes onder de 15,9 kilo! Eenmaal door de douane hebben we afscheid genomen van de groep, want Leonie en ik vlogen als enigen naar Charleroi. Toch raar dat je de mensen met wie je zes weken lang dag en nacht hebt opgetrokken een aantal weken niet meer zult zien. De vlucht verliep voorspoedig en om 00:00 stonden we met koffers op het vliegveld alwaar mn vader ons heeft opgehaald. Snel terug naar NL en nadat we Leonie thuis afgeleverd hadden in Hilversum zijn we terug gereden naar Gorinchem.

Eindelijk weer thuis. Mijn eigen bed. Héérlijk. Niemand met wie je een kamer deelt. Geen gezeur over wie eerst mag in de badkamer en wie de wekker moet zetten. Home sweet home.

Ik mis Italie nu al.