Wie een week of twee van de Italiaanse zon wil genieten, hoeft maar drie handelingen te verrichten: stap 1. rij met caravan/tent & bagage naar Italie; stap 2. check in bij de camping/het hotel of het appartement en tenslotten stap 3. vier vakantie, met andere woorden: doe niets.
Wanneer je zes weken in Ferrara wil studeren, moet je alleen al een volledige dag uittrekken voor de Italiaanse bureaucratie. Eerst vanuit het appartementencomplex een half uur lopen naar het universiteitsgebouw voor internationale studenten, waar we ons met zn 20en één voor één moesten inschrijven met als resultaat na veel geduld een printje van het verzoek tot inschrijving aan de rector magnificus. Uiteraard moesten we betalen voor een zekere 'insurance' (waarvoor: geen idee) en uiteraard was het veel makkelijker om bij de bank 1000m verderop het geld cash te overhandigen dan het rechtstreeks te geven. Aangezien de bank niet echt berekend was op 20 Olandesi die tegelijkertijd door de futuristische draaipoortjes stormden, stonden we wederom, jawel, te wachten. Idem bij de fotohokjes om pasfoto's te maken en later ook weer bij het beginpunt om de inschrijving af te ronden. Maar het wachten werd zeker beloond; we zijn nu allemaal in het trotse bezit van een boekje waarin we het resultaat van ons (enige) tentamen kunnen noteren. Zo iets moois hebben we altijd al willen hebben.
Het enige dat we nog moeten verkrijgen om als local door te gaan is een fiets. Ferrara is de fietsstad van Italie en deze vaak oude,gammele en roestende barrels staan over de hele stad verspreid. Allemaal stevig aan de ketting gelegd, want naar het schijnt kent Ferrara één motto: wat vandaag jouw fiets is, is vanavond de mijne. Aangezien mijn voetzool inmiddels voor meer dan 30% 'beblaard' is door de kilometerslange voettochten, is het dus inmiddels prioriteit geworden om een fiets te scoren. Een half uur en 5 extra blaren later nog steeds geen fietsenwinkel, alleen fietsverhuur a la 7 euro per dag. Het lijkt er op dat we met de betonschaar en haarspelden op pad moeten gaan, op fietsenjatjacht (sorry mam, zo ben ik idd niet opgevoed). Maar dat zien we morgen wel weer, want: io sono stanca!

Ciao!